قوانین باور نکردنی در کره شمالی

مردم کره شمالی در شرایط خاصی زندگی می کنند و بر اساس گزارش های سازمان ملل: https://www.ohchr.org/en/countries/asia-pacific/northkorea و گزارش های سازمان دیده بان حقوق بشر: https://www.hrw.org/asia/north-korea و همچنین مصاحبه ها و گزارش های رسمی منتشر شده در خبرگزاری هایی CNN و BBC و ... خلاصه قوانین به شرح زیر است:

• کنترل کامل بر زندگی: تمامی جوانب زندگی مردم تحت کنترل و تاثیر قرار دارند.
• صدای شیپور و ادای احترام: مردم کره شمالی هر روز صبح با صدای شیپور در ساعت ۶ صبح بیدار می شوند و روز خود را پس از ادای احترام و تعظیم به مجسمه های کیم ایل جونگ و پدرش آغاز می کنند.
• لباس های رسمی و علامت های شناسایی: مردم ملزم به پوشیدن لباس های رسمی یا داشتن علامت مخصوص برای آگاهی وزارت اطلاعات و امنیت از حضور افراد هستند.
• سخنرانی و شعارهای سیاسی: کارمندان باید قبل از شروع کار ده دقیقه سخنرانی رئیس خود را گوش دهند و علیه دشمنان در محل کار شعار بدهند.
• نظامی سازی و رژه نظامی: در پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی، هر دو ساعت یک بار صدای مارش نظامی بسیار قوی پخش می شود تا قدرت ژنرال های این کشور به رخ همه کشیده شود.
• محدودیت در استفاده از خودرو: مردم کره برای رفتن به محل کار خود حق استفاده از خودرو را ندارند و معمولا با دوچرخه رفت و آمد می کنند. استفاده از خودرو تنها مختص به نظامی های کشور است.
• خاموشی شبانه: پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب ها ساعت 9 در سراسر کره شمالی خاموشی زده می شود.
• آزادی جمعی: هرگونه تجمع یا اعتراض بدون اجازه دولت ممنوع است.
• آزادی رفت و آمد: رفت و آمد داخلی و خارجی به شدت کنترل می شود و نیاز به مجوز دارد. افراد معمولاً نمی توانند آزادانه در داخل کشور حرکت کنند یا از مرزها عبور کنند.
• نظارت بر خواب: در کره شمالی هیچ خانواده ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده اند تعریف کنند، فرزندشان موظف است به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس شان حضور دارد، گزارش دهد.
• آزادی مذهب: آزادی مذهب به شدت محدود شده است و تنها فعالیت های مذهبی تحت نظارت دولت مجاز است.
• محدودیت های رسانه ای: در کره شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی شود و روزنامه و نشریه های محدود کاملا تحت نظر دولت هستند؛ هیچ خبرنگاری گزارشی تهیه نمی کند و مطالب آنها هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک ترین تغییری منتشر می شود و انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره شمالی در همه زمینه ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.
• کمبود غذا و قحطی: درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است و آذوقه بصورت کوپنی بین مردم توزیع می شود و از آنجا که معتقد هستند که غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد کمک های غذایی از سوی کشورهای دیگر را نمی پذیرد.
• ممنوعیت ورود به کشور یا خروج از کشور: ورود هرگونه خبرنگار و عکاس به کره شمالی ممنوع است و همچنین خروج شهروندان کره ای هم از کشورشان به شدت کنترل می شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می شود.
• محدودیت تماس با خارج: اگر فردی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشت مرگ و تیرباران در انتظارش باشد.
• محدودیت های ازدواج: اگر پسر و دختری در کره شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می کند.
• نظام طبقاتی: تعیین سطح دسترسی و فرصت ها بر اساس نسب و وفاداری به رهبری (کیمین) تعیین می شود. و دسترسی به امکانات، آموزش، شغل و فرصت ها به این صورت تعیین می شود.
• مجازات های سنگین: قوانین کره شمالی شامل مجازات های سنگینی برای جرایم سیاسی، خیانت، و هرگونه رفتاری که به دولت آسیب برساند، است. این مجازات ها می تواند شامل زندان، کار اجباری، یا حتی اعدام باشد.